دانلود: دانلود مقاله رایگان درباره مهارت اجتماعی – رشته روانشناسی – قسمت 4

عصبانیت احساسی می باشد که از اهمیت بسیار بالایی برخوردار می باشد و احتمالاً پیش زمینه بسیاری از معضلات جدی از افراد نظیر ، حملات قلبی ، غفلت و اهمال ، سوء بهره گیری ، طلاق ، شرارت ، تعقیب ، جنگ و دیگر معضلات می باشد . مطمئناً عصبانیت یک نشانه بارز ازاین مسئله می باشد که یک ارتباط ناصحیحی به وجود آمده می باشد و اگر این ارتباط درست نشود عشق و علاقه از میان برداشته می گردد .

بسیاری از روابط طولانی مدت گاهی اوقات با تضادها ، درگیری ها و عصبانیت ها روبرو می شوند . عصبانیت احساسی می باشد که کنار آمدن با آن تا حدودی مشکل می باشد . زیرا که بسیاری از ما این نکته را آموخته ایم که نباید از کوره دربرویم (دیوانه شویم ) همچنین اغلب افراد برای کنار آمدن با عصبانیت و معضلات مربوط به آن آموزش کافی و صحیحی ندیده اند . از طرف دیگر جامعه موارد متعددی را از افرادی که با خشونت با یکدیگر به جنگ و جدال می پردازند به نمایش می گذارد مانند قهرمانان ورزشی ، قهرمانان جنگی ، ستارگان تلویزیون و فیلم های سینمایی ، جنایتکاران و غیره .

همه پرخاشگری ها نباید نمایان و ظاهر گردد . بعضی از تحقیرها و اهانات مطمئناً به دلیل فقدان و یا کمبود رفتارهای مناسب می باشد به این شکل که مطمئناً رفتاری بطور ناصحیح حذف گردیده می باشد .

دو نوع اصلی از افراد پرخاشگر مورد مطالعه قرار گرفتند : افراد زیرک منفعل و افرادی که بطور ناخوشایندی پرخاشگری خود رانشان می دهند . افراد منفعل ، افرادی هستند که احساسات را در خود فرو می برند «می بلعند» این افراد افرادی هستند که واقعاً عصبانی و یا دیوانه اند اما یک رفتار آرام وساکتی دارند و به شما می گویند که هیچ اتفاقی نیافتاده می باشد . این افراد ممکن می باشد به شما قول همکاری و کمک دهند اما هنگامی که شما به آنها احتیاج دارید آنها را پیدا نمی کنید . این افراد درظاهر با شما دوست هستند اما پشت سرشما بدگویی می کنند . این افراد مخفیانه شما را زیر نظر دارند و ناگهان شما را به دردسر می اندازند .

یک فرد پرخاشگر کسی می باشد که با سرو صدای زیادی پرخاشگری خود را ابراز می کند ، آشکارا با شما بحث می گفتگو و یا حتی دعوی می کند ، جلوی چشم شما از شما شکایت می کند . او ممکن می باشد جلوی روی شما ازکمبودها و نقصان های شما سخن گوید . ممکن می باشد شما رابه اشتباه دیگری بکشاند . این فرد شما را از آن چیز که که انجام می دهید مطلع می سازد و راهکارهای روانشناختی را برای هر کاری که شما انجام داده اید در اختیار شما قرار می دهد . این فرد ممکن می باشد با انجام این کارها شما را ناراحت کند . آیا شما یک فردی هستید که عصبانیت را در وجودتان می بلعید (پرخاشگری منفعل) یا آنرا ابراز می کنید (خشونت بار)؟

نظرات حرفه ای گوناگونی در ارتباط با اینکه چگونه با عصبانیت هایی که بین زن و شوهر ها اتفاق می افتد کنار بیاییم هست . بعضی از کارشناسان معالج بر این باورند که بایستی صبر نمود تا آتش خشم و عصبانیت فرونشیند و فرد آرامش خود را بدست آورد . سپس با آرامی از وی سوالاتی پرسیده گردد و بعد از همسر خواهش نمود تا برای حل مشکل با شما همکاری کند . بعضی دیگر بر این باورند که تمامی زن و شوهر ها بایستی با یکدیگر جنگ و مجادله داشت باشند . اما این مجادله تنها بایستی به صورت عادلانه باشد .

از آنجا که جدال عادلانه زمینه های ارتباطاتی را فراهم می آورد پس اجازه دهیم که این جریان جاری گردد ، کمک کنیم تا همدیگر را بهتر بشناسیم ، بگذارید تا خود واقعی باشیم (گاهی اوقات با عصبانیت ).

زمینه را برای امنیت بیشتر فراهم کنیم زیرا که می دانیم آن چیز که که واقعاً در ارتباطات ما اتفاق می افتد ما را قادر می سازد که بعضی از چیزها را تغییر دهیم و یک ارتباط زنده ، مطمئن و یک عشق صمیمانه را به وجودآوریم .

راههای گوناگونی برای اظهار سازنده عصبانیت هست مانند اظهار وجود و جمله هایی که با «من» شروع می گردد و دیگرقوانین جلال عادلانه . از آنجا که شما با کلمات رکیک و زننده و بصورت وقیحانه با طرف مقابل بحث نمی کنید پس این جنگ و مباحثه به یک جنگ ویرانگر تبدیل نخواهد گردید . پس شما احساسات خود را بدون از دست دادن کنترل خود اظهار می کنید . شما برای ایجاد تغییرات با یکدیگر مجادله می کنید . و این امر هم برای شما و هم برای طرف مقابل عادلانه می باشد . برای بعضی از افراد ، عشق و ارتباط صمیمی تر حاصل ونتیجه یک جدال عادلانه می باشد .

راههای گوناگونی برای کنار آمدن با این معضلات هست.

اهداف :

  • ابراز واضح ومستقیم عصبانیت بدون اینکه طرف مقابل و یا خود شما و یا اتباطات شما صدمه ای از این بحث و گفتگوها ببیند . یک راه ممکن این می باشد که اجازه دهید کسی که دوستش دارید (یا دوست شما ) بداند که چرا شما عصبانی شده اید ؟
  • اجازه ندهید که یک فرد منفعل که عصبانیت خود را در خود فرو می برد و یا یک پرخاشگر بدون کنترل باشید . بلکه طوری رفتار کنید تا قادر باشید احساس واقعی خود را ابراز کنید .
  • به نشانه ایی که اظهار می دارند اتفاق ناخوشایندی افتاده پاسخ دهید و در ارتباطات خود تغییراتی ایجاد کنید تا از این طریق عشق و علاقه بین شما بتواند رشد پیدا کند.

گام ها

گام اول : گام ها و قوانین جدال عادلانه را به خوبی یاد بگیرید.

گام های بعدی شامل قوانین پایه ای هستند که برای افزایش تاثیر جدال عادلانه طراحی شده اند . شما بایستی این مراحل را یاد بگیرید و قبل از اینکه عصبانی شوید تمریناتی با این مهارت ها انجام دهید . این ماهیت بشر می باشد که به صورت ناعادلانه با یکدیگر به جنگ و مجادله بپردازند . پس ما نیاز داریم که چگونگی جدال عادلانه را با یکدیگر تمرین کنیم و رفتارهای خود را بهبود ببخشیم تا هنگامیکه عصبانی می شویم به یک بشر کثیف تبدیل نشویم .

به علاوه ، شریک ویا همسر شما هم بایستی این مراحل را بداند تا یک جدال عادلانه با هم داشته باشید . اگر همسر شما از این گام ها و روش ها اطلاعی نداشته باشد ممکن می باشد قبل از اینکه شما یک جدال عادلانه را شروع کنید از کوره در برود و صحنه را ترک کند .

گام دوم : در مورد آن چیز که که مجادله می کنید مطمئن باشید .

وقتی عصبانی می شوید بایستی تصمیم بگیرید  که آیا این موضوع ارزش عصبانی شدن را دارد یا خیر ؟ ازخود سوالات متعددی بپرسید . من چه رفتاری را می خواهم تغییر دهم ؟ آیا این رفتار واقعاً همان رفتاری می باشد که من برای آن ناراحت شده ام ؟ اگر نه چه چیزی واقعاً من را ناراحت و عصبانی می کند ؟ اگر واقعاً در مورد آن چیز که که من را آزار می دهد مطمئن هستم . آیا عکس العملی فرای آن چیز که که واقعاً موجود می باشد دارم یا خیر ؟ آیا رفتار من اغراق آمیز می باشد ؟ آیا هدف من تغییر و اصلاح می باشد ؟ یا نه تنها می خواهم طرف مقابل و همسرم را آزار و اذیت کنم ؟ اگرمطمئن شدید که موضوع مد نظر شما ارزش مطالعه و درگیر شدن را دارد پس سریعاً در ارتباط با آن بحث کنید و آنرا فراموش نکنید .

گام سوم : یک زمان مشخصی را برای مجادله برای ایجاد تغییر اختصاص دهید .

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

بطور واضح ، این روش یک حرکت اساسی از جدال های معمولی می باشد که هنگام عصبانیت اتفاق می افتد . برای یک جدال عادلانه شما بایستی طغیان های خود جوش درونی خود را کنترل کنید . حتی ممکن می باشد یک ساعت و یا بیشتر از وقت خود را صرف این موضوع کنید .

بعد از اینکه تصمیم به نزاع گرفتید دریک ساعت مشخصی و دریک مکان خصوصی خلوت کنید . تنها بگویید می خواهم احساس خودم را در مورد ……..اظهار کنم و تغییراتی را که می توانم ایجاد کنم را مطالعه کنم . زمان کافی را به این امر اختصاص دهید . هنگامیکه می دانید بیش از یکی دو ساعت وقت برای مطالعه این موضوع لازم می باشد نگویید یک و یا دو دقیقه وقت کافی می باشد . اگر لازم بود با یکدیگر نزاع کنید . هرچه سریعتر بر سر معضلات بروید خشم خود را فروننشانید ( نبلعید ) تا اینکه منجر به انفجار گردد . شما برای دنبال کردن قوانین به کنترل کافی بر احساسات خود نیاز دارید .

گام چهارم : بطور واضح و روشن اظهار کنید که چه رفتارهایی رادوست ندارید .

درتوصیف رفتارهای ناخوشایند همسرتان هیچگاه اغراق گویی نکنید.همسر شما این حق را دارد که قبل از اینکه شما سخنان و عصبانیت خود را ابرازکنید بداند که واقعاً برای چه عصبانی هستید .

گام پنجم : برای اظهار احساسات خود از جملاتی که با من شروع می گردد بهره گیری کنید .

اکنون می توانید عصبانی شوید . مستقیم بر سر اصل مطلب بروید . احساسات خود را بصورت صادقانه و باز ابراز کنید . اما از جملاتی که با من آغاز می شوند بهره گیری کنید . این نکته را روشن کنید که مسئولیت تمامی احساسات خود را بر عهد گرفته اید . از سرزنش کردن ، صدا کردن با اسم و رد کل فرد مثلاً بگویید که تو بطور باورنکردنی احمقی بپرهیزید . بر سرموضوع خود بمانید و تنها به حول و حوالی آن موضوع تاکید داشته باشید . عصبانیت خود را تنها به فردی که با آن درحال گفتگوهستید نشان دهید . این عصبانیت را به دیگران و یا افراد و یا موسسات دیگر ربط ندهید . همچنین بر سر همین احساس فعلی خود مجادله کنید . ناراحتی های گذشته را که با فرد مقابل و همسر خود داشته اید پیش نکشید . در یک درگیری و مجادله شدید کوشش ما بر این می باشد که هرگونه توهین و هرگونه بی احترامی را که فکر می کنیم همسر ما را بیشتر آزار و اذیت می دهد اعمال می کنیم . این گونه تبادلات کلامی بر روابط و ارتباطات شما اثر منفی و مخربی خواهد گذاشت . نقطه ضعف های طرف مقابل را به رخ او نکشید .

احتمالاً مهمترین و اصلی ترین قانون برای مجادله عادلانه دانستن محدوده احساساتی همسر و باقی ماندن در این محدوده می باشد . برای هرکدام از ما بعضی از معضلات و یا نظرات منفی قابل تحمل نیست اما بعضی دیگر اصلاً قابل تحمل می باشد و مانند گلوله تنگ بر قلب ما می باشد به عنوان مثال گریه کردن ، فریاد کشیدن ، قطع و ترک استماع ، رها کردن محل گفتگو و یا تنفر آزار دهنده می باشد . هیچگاه نباید تیری را به قلب کسی شکار کنیم . این گونه مجادله ها ، نزاع های کثیف هستند . وقتی که عصبانی هستیم بایستی از همسر خود خواهش کنیم که اگر حرف آزار دهنده ای را در مورد او به میان آوردیم وی ما را با علامتی مطلع سازد . بی توجهی به احساسات طرف مقابل ظالمانه و احمقانه می باشد . همسر ما بایستی از صداقت ما اطمینان حاصل کند . این اطمینان ممکن می باشد بالابردن دست هنگام ناراحتی و آزردگی وی باشد .

طرفی که مورد حمله قرارمی گیرد بایستی به سخنان طرف دیگر گوش دهد همدردی کند و از این سخنان چیزهایی  را یاد بگیرد . وقتی که تجارب کافی را در ارتباط با این موضوع دریافت کردید می توانید آنگاه نوع و شیوه ابراز احساسات همسرتان در هنگام نگرانی و عصبانیت را تشخیص خواهید داد . ممکن می باشد همسر شما با صدای بلند صحبت کند ، بدزبانی کند ، فریاد بکشد و اتهاماتش را مرتب تکرارکند . اگر توانستید که فورانات احساسی را به عنوان علامتی برای تشخیص ناراحتی و علاج آن و یا به عنوان نشانه ای برای حل مشکل در نظربگیرید آنگاه صحبت های همسرتان وشاید اتهامات و بدزبانی های وی برای شما قابل تحمل تر خواهد گردید . از انتقادات ناراحت نشوید و خود را برای حل مشکل واختلاف مشتاق نشان دهید . هیچگاه وانمود نکنید که نسبت به موضوع مورد بحث بی تفاوت هستید .

هرزوجی یک شیوه مجادله دارند . این شیوه ها ممکن می باشد از یک تعاملات و عکس العمل های کنترل شده و معقول (ممکن می باشد زوجی احساسات شدید خود را درخلوت بروز دهند ) تا تخلیه شدید احساسی گسترده باشد . (در این حالت هم بایستی قوانین و گام ها را دنبال نمود ) دربرخی از موارد طرفی که عصبانی می باشد نیازمند چند دقیقه شکایت کردن می باشد و ممکن می باشد برای اظهار عصبانیت خویش از شما 5 دقیقه فرصت بخواهد . درچنین مواردی ، یک فرصت زمانی را تعیین کنید (کوتاه باشد) . در این مدت تنها فرد عصبانی می تواند صحبت کند ، پس از پایان این جلسه هیچکدام از طرفین حق صحبت کردن درمورد آن موضوع را تا نیم ساعت ندارند .

گام ششم : تغییرات رفتاری خاصی را که شما به دنبال آن هستید را اظهار کنید .

به دنبال تغییرات ممکنه و عملی باشید و با عصبانیت چیزی را از همسرتان تقاضا نکنید . تنها به فکر خودتان نباشید . تنفر خود را نسبت به مسائلی که همسرتان قادر به تغییر آن می باشد نشان ندهید . مانند شکل بدنی ، هوش ، اساس شخصیتی و غیره . خواستار تغییر در احساسات و توجه وی نباشید . مثلاً این قدر مخالف نباش . دقیق تر باش . این درخواست ها بسیار مهم هستند. به جای این درخواست ها ، رفتارهای خاصی را مدنظر قرار دهید . مثلاً بگویید من را با اسم صدا نزن یا وقتی که قرار ملاقاتی داریم دیر نکن .

گام هفتم : دلائل و عواقب تغییرات درخواستی خود را مشخص کنید .

بحث های خود را حول تغییرات درخواستی ادامه دهید . همچنین اظهار کنید که اگر این تغییرات ایجاد گردید احساس شما چگونه خواهد بود و یا چه کاری را انجام خواهید داد و نیز درصورتی که این تغییرات ایجاد نشود چه اتفاقی می افتد . به خاطر داشته باشید که فعالیت های تشویقی و ارائه پاداش بهتر از تنبیه اقدام می کند .

گام هشتم : در مورد قراردادها و تعهدات خود بحث و گفتگو کنید .

مطمئن شوید که این توافقات به خوبی فهمیده شده می باشد . تا به اینجا طرفی که عصبانی بوده می باشد صحبت می کرده . از اینجا طرف مقابل شروع به صحبت می کند . هر دو بایستی به یک اندازه صحبت کنند . طرفی که عصبانی می باشد هیچ برتری ومزیتی در این باره ندارد . شنونده نباید موضوع را کوچک بشمارد و یا عصبانیت و احساسات همسر خود را مورد انتقاد قرار دهد . مثلاً بگوید تو واقعاً برای چه این قدر ناراحتی ؟ این بسیارمسخره می باشد یا موضوع را بزرگ کنی ، خدای من تو با خصومت به این موضوع نگاه می کنی ، این گونه نیست ؟ اگر

همسر شما سرسخت و مقاوم بود بهترین پاسخ بهره گیری از جملاتی می باشد که با من شروع می گردد مثلاً وقتی که تو من را جدی نمی گیری من بسیار ناامید می شوم. هنگامی که تو به من مانند یک بچه نگاه می کنی احساس می کنم که به من توهین شده می باشد . اگر عصبانیت شما بسیار شدید باشد مذاکرات خود را به جلسه دیگری موکول کنید . موضوع عصبانیت خود را مطرح کنید و چند هفته بعد دوباره بر سر آن بحث کنید . جلسه بعدی را زودتر بگذارید .شنونده نیز می تواند تغییرات پیشنهادی و شرایط خود را مطرح کند . هر دو طرف بایستی از تقاضا و امر اجتناب کنند . هیچ بایدی وجود ندارد . با برطرف شدن عصبانیت و کوشش جدی هر دو طرف توافق های عملی دست یافتنی خواهند گردید .

همچنین یک مدت زمان توافقی را برای رسیدن به این توافقات خود تعیین کنید . قول نهایی بایستی نوشته گردد و هر دو طرف آنرا امضاء کنند . بعضی از درگیری ها هیچ راه حلی ندارند . گاهی اوقات زوج ها مجبور می شوند که در مورد این موضوعات نیز به توافق برسند .

گام نهم : به آینده فکر کنید . گذشته را فراموش کنید وقدردانی کنید.

هر فردی بایستی موقعیت خود را روشن کند . آیا من هنوز ناراحت هستم ؟ یا آیا از این توافقی که به اقدام آمده می باشد راضی و خشنود هستم ؟ و یا من از اینکه همسرم در حل این موضوع به من کمک می کند خوشحالم .

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

گام دهم : کوشش کنید که علت عصبانیت خود را متوجه شوید .

در ارتباط با عصبانیت توضیحاتی داده می باشد . به این نکته توجه کنید که چگونه عصبانیت شما ایجاد شده و گسترش پیدا کرده می باشد . آیا این عصبانیت شما پیامد خوبی داشته می باشد ؟ آیا قبلاً هم اتفاق افتاده بود که یک عکس العمل شدیدی نسبت به رفتار همسرتان پیدا کرده باشید ؟ آیا یک دلیل غیر منطقی برای ایجاد عصبانیت خود دارید ؟ آیا جنبش های ناخودآگاه و یا ناکامی های مخفی در ایجاد عصبانیت شما تأثیر داشته اند ؟

هر نزاع و درگیری فرصتی برای شناختن بهتر وجود درونی خودمان می باشد

قسمت پنجم مقاله درمورد مهارت اجتماعی

دانلود متن